Αντιμετωπίστε το χρόνιο πόνο

blog-appendicitis_516154945.jpg

Ο πόνος έχει προστατευτικό ρόλο και μας προειδοποιεί, τις περισσότερες φορές, ότι κάτι δεν πάει καλά με το σώμα μας. Ο οξύς πόνος της σκωληκοειδίτιδας για παράδειγμα, είναι σημαντικός ώστε να οδηγηθούμε στον ιατρό και να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με χειρουργική επέμβαση. 

Υπάρχουν όμως και κάποιοι πόνοι, οι οποίοι δεν έχουν αυτόν τον προστατευτικό ρόλο. Ως πόνος αναφέρεται ο πόνος εκείνος, ο οποίος ταλαιπωρεί τον ασθενή για περισσότερο από 3 μήνες. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες είναι οστεοαρθρίτιδες (όπως αρθρίτιδα σε γόνατο, ισχίο, σπονδυλική στήλη), νευροπάθειες ( όπως διαβητική νευροπάθεια) χρόνια κατάγματα, προηγηθείσες επεμβάσεις (πόνος στη σπονδυλική στήλη μετά από επέμβαση, πόνος μετά παό λαπαροτομία κ.λπ.), ρευματικά νοσήματα κ.ά. 

Οι ασθενείς που επισκέπτονται το ιατρείο πόνου αντιμετωπίζονται από μια εξειδικευμένη ομάδα ιατρών, φυσικοθεραπευτών και ψυχολόγων.

Οι ασθενείς που επισκέπτονται το ιατρείο πόνου αντιμετωπίζονται από μια εξειδικευμένη ομάδα ιατρών, φυσικοθεραπευτων και ψυχολόγων. Η θεραπευτική προσέγγιση είναι πολυπαραγοντική. Το κάθε περιστατικό αντιμετωπίζετε με εξατομικευμένη θεραπεία. Η παρακολούθηση στο ιατρείο γίνεται κάθε μήνα, ενώ υπάρχει και ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τον ιατρό σε 24ωρη βάση. Ο χρόνιος πόνος χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:Στον καρκινικό πόνο και στον μη καρκινικό – καλοήθη χρόνιο πόνο.  Επιπλέον, ανάλογα την αιτιολογία του, χωρίζεται σε ιστικό, ο οποίος οφείλεται σε φλεγμονή, τραύμα ή γενικότερα παθολογία των ιστών-οργάνων και νευροπαθητικό που οφείλεται σε βλάβη των νευρών. Ο ιστικός ή αλλιώς σωματο-αισθητικός πόνος είναι συνήθως πιο εύκολο να αντιμετωπιστεί. 

Θεραπεία

Η θεραπεία του χρόνιου πόνου χωρίζεται σε φαρμακευτική και επεμβατική. Η Φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει μεγάλο εύρος φαρμάκων, τα οποία στοχεύουν στη μείωση της φλεγμονής, στη μείωση του οιδήματος των ιστών καθώς 

 Πολλές φορές, η φαρμακευτική αγωγή συνδυάζεται με επεμβατικές θεραπείες πόνου. Ο ασθενής είναι ξύπνιος και χρησιμοποιείται τοπική αναισθησία.Τα αποτελέσματα είναι εμφανή από την πρώτη κιόλας εβδομάδα 

και σε περιπτώσεις νευροπαθητικού πόνου στη μείωση της μετάδοσης του επώδυνου ερεθίσματος κατά μήκος των νεύρων. Πολλές φορές, η φαρμακευτική αγωγή συνδθάζεται με επεμβατικές θεραπείες πόνου. Αυτές οι θεραπείες περιλαμβάνουν έγχυσεις στεροειδών και αναλγυτικών ουσιών στο σημείο της βλάβης. Η Έγχυση πραγματοποιείται υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο ώστε να είναι στοχευμένη και όχι τυφλή. Ο ασθενής είναι ξύπνιος και χρησιμοποιείται τοπική αναισθησία στο δέρμα ώστε να μην είναι επώδυνη η έγχυση. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή από την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Σε μερικές περιπτώσεις, επαναλαμβάνουμε την έγχυση μετά από ένα μήνα ώστε να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα. Ο νευροπαθητικός πόνος είναι συχνός σε ασθενείς με ζακχαρώδη διαβήτη κάκωση νεύρων π.χ. ( βραγχιονίου πλέγματος ), μετά από ακρωτηριασμό μέλους, αλλά και πιο απλές περιπτώσεις ισχιαλγίας και οσφυαλγίας. Στις περιπτώσεις αυτές, η φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να περιλαμβάνει αντινευροπαθητικά φάρμακα, και η επαμβατική θεραπεία θα πρέπει να γίνεται όσο πιο νωρίς είναι δυνατόν. Οι επεμβατικές θεραπείες στον νευροπαθητικό πόνο είναι κυρίως νευροτροποποιητικές, δηλαδή έχουν στόχο να αλλάξουν τον τρόπο που μεταδίδουν τα επώδυνα ερεθίσματα προς τον εγκέφαλο τα διάφορα περιφερικά νεύρα ή ο νωτιαίος μυελός.Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως με τη χρήση εξειδικευμένων συσκευών ηλεκτροδίων πάνω στα νεύρα. Το ποσοστό επιτυχίας αυτών των τεχνικών αγγίζει το 85-90%. Σε κάθε περίπτωση, ο ασθενής που πάσχει από χρόνιο πόνο θα πρέπει να απευθυνθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα σε εξειδικευμένο ιατρείο πόνου ώστε να αντιμετωπιστεί εγκαίρως. 

Be the first to comment

Please check your e-mail for a link to activate your account.

connect

get updates