Τραυματισμοί στο γόνατο σε παιδιά και εφήβους


Οι κακώσεις των γονάτων σε παιδιά και εφήβους αθλητές μπορεί να είναι αποτέλεσμα οξέων τραυματισμών όπως μιας απότομης πτώσης, ή χρόνιων επαναλαμβανόμενων τραυματισμών από καταπόνηση.

Μερικές φορές, η κάκωση γονάτου μπορεί να προκύψει από τον συνδυασμό και των δύο παραγόντων -ένας αθλητής μπορεί να πάσχει από ένα χρόνιο πρόβλημα που επιδεινώνεται ξαφνικά λόγω οξύ τραυματισμού. Αυτοί οι τραυματισμοί μπορούν να οδηγήσουν σε ποικίλα συμπτώματα συμπεριλαμβανομένου του πόνου, της αστάθειας, του οιδήματος και της δυσκολίας στην κίνηση.


Ποιοι είναι οι συχνότεροι τραυματισμοί στο γόνατο;

Σύνδρομα πόνου

Μία από τις πιο συχνές αιτίες πόνου στο γόνατο σε νέους αθλητές ονομάζεται σύνδρομο επιγονατιδομηριαίου πόνου. Η πάθηση αυτή, που εκφράζεται με πόνο στο πρόσθιο τμήμα του γονάτου, συνδέεται με την υπερβολική χρήση (υπερχρήση) της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης μεταξύ της επιγονατίδας και του μηριαίου οστού. Παρότι χρησιμοποιείται συχνά και ο όρος «γόνατο του δρομέα» (runner’s knee), μπορεί επίσης να προκληθεί από απευθείας χτύπημα στην επιγονατίδα.

Ο πόνος στο πρόσθιο τμήμα του γονάτου μπορεί επίσης να προκληθεί από τενοντίτιδα του επιγονατιδικού τένοντα («γόνατο του άλτη»/jumper’s knee), γεγονός που προκαλεί πόνο στον επιγονατιδικό τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα με την κνήμη. Ο επιγονατιδικός τένοντας συνδέεται με μια προεξοχή στην κνήμη που ονομάζεται κνημιαίο κύρτωμα. Στην ηλικία ανάπτυξης των αθλητών, ο πόνος στην περιοχή αυτή, που ονομάζεται νόσος Osgood-Schlatter (οστεοχονδρίτιδα του κνημιαίου κυρτώματος) οφείλεται στον ερεθισμό του συζευκτικού χόνδρου.

Τραυματισμοί των συνδέσμων και του χόνδρου

Μία από τις συνηθέστερες κακώσεις των συνδέσμων του γονάτου είναι η κάκωση του έσω πλαγίου συνδέσμου (MCL). Όλες οι κακώσεις των συνδέσμων (διαστρέμματα) κατηγοριοποιούνται σε μια κλίμακα από το ένα έως το τρία. Οι τρίτου βαθμού είναι ολική ή πλήρης ρήξη. Η κάκωση του έσω πλαγίου συνδέσμου αφορά στο εσωτερικό του γονάτου και συχνά συμβαίνει όταν ένας αθλητής υποστεί χτύπημα στο εξωτερικό πλάι του γονάτου, με αποτέλεσμα να ασκηθεί πίεση στο γόνατο προς τα μέσα. Η απλή κάκωση του έσω πλαγίου συνδέσμου δεν απαιτεί χειρουργική επέμβαση.

Η κάκωση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ACL) είναι συνήθως αποτέλεσμα μιας στροφικής κίνησης. Αυτή η κάκωση μπορεί να δημιουργήσει ευπάθεια σε επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς και αστάθεια του γονάτου και ως εκ τούτου, συχνά απαιτεί χειρουργική επέμβαση. Περιστασιακά, μια συστροφική δύναμη ή δύναμη υπερέκτασης στο γόνατο μπορεί να οδηγήσει σε κάταγμα της πάνω επιφάνειας της κνήμης, στο σημείο που εκφύεται ο πρόσθιος χιαστός. Ουσιαστικά, πρόκειται για τον ίδιο μηχανισμό που προκαλεί τον τραυματισμό του πρόσθιου χιαστού, αλλά αντί να προκληθεί βλάβη στον ίδιο τον σύνδεσμο, προκαλείται κάταγμα στο οστό εκεί από όπου ξεκινάει ο σύνδεσμος. Το κάταγμα αυτό συχνά απαιτεί χειρουργική επέμβαση, μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί με ακινητοποίηση με γύψο ή νάρθηκα.

Αν και σπάνιο στα παιδιά, οι νέοι αθλητές μπορούν να τραυματίσουν τον μηνίσκο τους, ένα είδος χόνδρου που προστατεύει σαν μαξιλαράκι και σταθεροποιεί την άρθρωση. Τα γόνατα έχουν δύο μηνίσκους -τον έσω (στο εσωτερικό του γονάτου) και τον έξω (στην εξωτερική πλευρά). Η ρήξη μηνίσκου συνήθως προκύπτει από δυνατό χτύπημα και συχνά συνοδεύεται και από ρήξη συνδέσμων όπως ρήξη του πρόσθιου χιαστού. Για αυτούς τους τραυματισμούς συνήθως απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Επιπλέον, ορισμένα παιδιά γεννιούνται με μη φυσιολογικό μηνίσκο, γνωστός και ως δισκοειδής μηνίσκος, που είναι μεγαλύτερος σε μέγεθος από τον φυσιολογικό και μπορεί να υποστεί ρήξη ευκολότερα.

Οι νέοι αθλητές μπορεί επίσης να τραυματίσουν τον χόνδρο της αρθρικής επιφάνειας (αρθρικό χόνδρο), ένα είδος χόνδρου που καλύπτει τα άκρα όλων των οστών στην περιοχή των αρθρώσεων. Αυτός ο χόνδρος είναι εξαιρετικά λείος και ολισθηρός και επιτρέπει στις αρθρώσεις να κινούνται με άνεση εκατομμύρια φορές στη διάρκεια της ζωής τους. Μια πάθηση που ονομάζεται διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα παρατηρείται σε παιδιά και εφήβους και μπορεί τελικά να οδηγήσει σε βλάβη του αρθρικού χόνδρου. Το πρόβλημα ξεκινά στο οστό που είναι ακριβώς κάτω από τον αρθρικό χόνδρο και στη βλάβη μπορεί να συμμετέχει και ο αρθρικός χόνδρος. Η διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα του γονάτου συνήθως αντιμετωπίζεται με περίοδο ανάπαυσης και αποχής από τις αθλητικές δραστηριότητες αλλά μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.

Τραυματισμοί των συζευκτικών χόνδρων, κατάγματα και εξαρθρήματα

Τα κατάγματα γονάτου σπάνια παρατηρούνται κατά την παιδική ηλικία, ωστόσο με οποιονδήποτε τραυματισμό του γόνατος σε ένα παιδί που αναπτύσσεται υπάρχει το ενδεχόμενο κατάγματος σχετιζόμενο με έναν από τους συζευκτικούς χόνδρους. Οποιοδήποτε από τα οστά της άρθρωσης του γόνατος -το κάτω άκρο του μηριαίου οστού, το άνω μέρος του οστού της κνήμης και η επιγονατίδα- μπορεί να υποστεί κάταγμα. Ως εκ τούτου, μια κάκωση του γονάτου η οποία εμποδίζει την ικανότητα ενός παιδιού να αντέχει βάρος ή δεν βελτιώνεται μέσα σε λίγες ημέρες θα πρέπει να αξιολογείται από γιατρό. Μια ιδιαίτερα ευάλωτη περιοχή για ένα παιδί στην ανάπτυξη του είναι το κνημιαίο κύρτωμα, δηλαδή το εμπρόσθιο εξόγκωμα του γόνατος εκεί που συνδέεται ο επιγονατιδικός τένοντας. Τα κατάγματα στους συζευκτικούς χόνδρους σε αυτήν περιοχή συχνά απαιτούν χειρουργική επέμβαση.

Τα εξαρθρήματα ή υπεξαρθρήματα της επιγονατίδας συμβαίνουν κάποιες φορές σε παιδιά και εφήβους. Μερικές φορές, υπάρχει μια ορατή παραμόρφωση του γονάτου, με την επιγονατίδα σε θέση προς το εξωτερικό του γονάτου -ή ο αθλητής μπορεί να αναφέρει απλώς ότι η επιγονατίδα «βγαίνει» και «μπαίνει» από την άρθρωση. Όταν συμβαίνει αυτό, η επιγονατίδα πρέπει να τοποθετηθεί στη σωστή της θέση το συντομότερο δυνατόν. 


Πότε πρέπει να ζητείται ιατρική φροντίδα;

Αθλητικές κακώσεις σε παιδιά είναι συχνές, αλλά, ευτυχώς, τα περισσότερα προβλήματα στα γόνατα θεραπεύονται με την ανάπαυση και δεν χρειάζονται εντατική ιατρική παρέμβαση, όπως π.χ. χειρουργική επέμβαση. Ως γενική οδηγία, οποιαδήποτε βλάβη στο γόνατο έχει σαν αποτέλεσμα εμφανή παραμόρφωση ή αδυναμία του αθλητή να στηριχθεί στο πόδι, απαιτεί τη συμβουλή επαγγελματία υγείας. Η ανύψωση και η τοποθέτηση πάγου είναι χρήσιμα για τις πρώτες 24 έως 48 ώρες. Αν το πρόβλημα συνεχιστεί για περισσότερο μετά από λίγες ημέρες ανάπαυσης, ζητήστε τη συμβουλή ειδικού.


Το παρόν παρέχει μόνο γενικές πληροφορίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν τη δική σας ορθή κρίση ή τη συμβουλή του γιατρού. 


Γίνε μέλος της Κοινότητας Metropolitan Hospital Connect

connect

get updates