Τι είναι ο αρθρικός χόνδρος;


Ο αρθρικός χόνδρος μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει σύγχυση, επειδή υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι χόνδρου στον οργανισμό: ο αρθρικός ή υαλοειδής (καλύπτει αρθρικές επιφάνειες), ο ινοχόνδρος (μηνίσκος γονάτου, σπονδυλικοί δίσκοι) και ο ελαστικός χόνδρος (έξω αυτί). Οι διαφορετικοί αυτοί χόνδροι διακρίνονται από τη δομή, την ελαστικότητα και την αντοχή τους.

Ο αρθρικός χόνδρος είναι ένας σύνθετος ζωντανός ιστός που περιβάλλει την οστική επιφάνεια των αρθρώσεων. Σκοπός του είναι να παρέχει μια επιφάνεια χαμηλής τριβής που επιτρέπει στην άρθρωση να αντέχει το βάρος που επέρχεται με το εύρος των κινήσεων που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων καθώς και των αθλητικών εγχειρημάτων. Με άλλα λόγια, ο αρθρικός χόνδρος είναι ένας πολύ λεπτός απορροφητήρας των κραδασμών. Αποτελείται από πέντε διακριτά στρώματα, με το κάθε στρώμα να παρουσιάζει δομικές και βιοχημικές διαφορές.


Τι προκαλεί βλάβη στον αρθρικό χόνδρο;

Η κάκωση του αρθρικού χόνδρου μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα είτε εκφύλισης από τραυματισμό ή προοδευτικής εκφύλισης (φθοράς). Από μηχανικής άποψης, ένα άμεσο χτύπημα ή άλλος τραυματισμός μπορεί να είναι βλαπτικός για τον αρθρικό χόνδρο. Ανάλογα με τον βαθμό της ζημιάς και το σημείο του τραυματισμού, μερικές φορές είναι δυνατόν να επουλωθούν τα κύτταρα του αρθρικού χόνδρου. Δεν γίνεται άμεση παροχή αίματος στον αρθρικό χόνδρο και, ως εκ τούτου, έχει ελάχιστη ή μηδενική ικανότητα να αποκατασταθεί. Εάν ο τραυματισμός διαπεράσει το οστό που βρίσκεται κάτω από τον χόνδρο, το υποκείμενο οστό τροφοδοτεί την περιοχή με κάποια ποσότητα αίματος, βελτιώνοντας τη δυνατότητα ίασης.

Η μηχανική εκφύλιση (φθορά) του αρθρικού χόνδρου γίνεται με τη σταδιακή απώλεια του φυσιολογικού χόνδρου, της δομής και λειτουργίας του. Αυτή η αρχική απώλεια ξεκινά με τη μαλάκυνση των χόνδρων και κατόπιν εξελίσσεται σε θρυμματισμό. Καθώς συνεχίζεται η απώλεια του αρθρικού χόνδρου, το υποκείμενο οστό δεν προστατεύεται από τη φυσιολογική φθορά της καθημερινότητας και αρχίζει να σπάει, οδηγώντας σε οστεοαρθρίτιδα. 


Πόσο συχνά παρατηρείται τραυματισμός του αρθρικού χόνδρου;

Σε πολλές περιπτώσεις, ο ασθενής θα εμφανίσει πρήξιμο στο γόνατο και θα νιώθει έναν ασαφή πόνο. Στο σημείο αυτό μπορεί να μην είναι δυνατή η συνέχιση της δραστηριότητας. Εάν υπάρχει ελεύθερο κάποιο σώμα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την περιγραφή του προβλήματος λέξεις όπως «κλείδωμα του ποδιού» ή «μπλοκάρισμα». Με τη φθορά, ο ασθενής συχνά αντιμετωπίζει προβλήματα δυσκαμψίας, μειωμένου εύρους κίνησης, και/ή πόνο στην άρθρωση και οίδημα.


Πώς διαγιγνώσκεται η βλάβη στον αρθρικό χόνδρο;

Ο γιατρός εξετάζει το γόνατο, δηλαδή αν υπάρχει μειωμένο εύρος κίνησης, πόνος κατά μήκος της άρθρωσης, οίδημα, υγρό στο γόνατο, ασυνήθης ευθυγράμμιση των οστών που απαρτίζουν την άρθρωση και κάκωση του συνδέσμου ή του μηνίσκου. Οι κακώσεις στον αρθρικό χόνδρο διαγιγνώσκονται δύσκολα και ενδέχεται να είναι αναγκαία η διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας ή αρθροσκόπησης. Η απλή ακτινογραφία δεν είναι συνήθως επαρκής για τη διάγνωση των προβλημάτων στον αρθρικό χόνδρο, αλλά γίνονται συνήθως προκειμένου να αποκλείσουν άλλες ανωμαλίες. 


Με ποιον τρόπο αντιμετωπίζεται ο τραυματισμός;

Ο τραυματισμός του χόνδρου που δεν φτάνει στα οστά δεν επουλώνεται σε γενικές γραμμές από μόνος του. Οι τραυματισμοί που διεισδύουν στα οστά ίσως θεραπευθούν, αλλά το είδος του χόνδρου που μένει θα έχει άναρχη δομή και δεν θα λειτουργεί τόσο καλά όσο ο αρχικός αρθρικός χόνδρος. Φθορές μικρότερες από 2 εκ. έχουν καλύτερη πρόγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση. Οι επιλογές περιλαμβάνουν αρθροσκοπική χειρουργική επέμβαση με τη χρήση τεχνικών για την αφαίρεση του κατεστραμμένου χόνδρου και την αύξηση της ροής του αίματος από το υποκείμενο οστό (π.χ. τρυπανισμός, μικροκατάγματα). Για μικρότερες κακώσεις των αρθρικών χόνδρων που είναι ασυμπτωματικές, μπορεί να μην χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Για μεγαλύτερες φθορές, μπορεί να είναι αναγκαία η μεταμόσχευση χόνδρου από άλλες περιοχές του γονάτου (άρθρωση). Συμβουλευτείτε τον ειδικό σας για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απόφαση να υποβληθείτε σε χειρουργική επέμβαση.

Για ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα, η μη χειρουργική θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία, τροποποίηση του τρόπου ζωής (π.χ. μείωση των δραστηριοτήτων), εφαρμογή κηδεμόνα, χρήση υποστηριγμάτων όπως πατερίτσας ή μπαστουνιού για την αποφόρτιση της πάσχουσας άρθρωσης, από του στόματος και εγχεόμενα φάρμακα (δηλαδή, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φάρμακα προστατευτικά για τον χόνδρο) και ιατρική αντιμετώπιση. Οι επιλογές χειρουργικής αντιμετώπισης είναι πολύ ειδικές ως προς τη σοβαρότητα της οστεοαρθρίτιδας και μπορούν να παρέχουν μείωση των συμπτωμάτων που όμως είναι γενικώς σύντομης διάρκειας. Η ολική αρθροπλαστική μπορεί να προσφέρει ανακούφιση των συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας προχωρημένου σταδίου, αλλά απαιτεί γενικά μια αλλαγή στον τρόπο ζωής του ασθενούς και/ή του επιπέδου δραστηριότητας.


Το παρόν παρέχει μόνο γενικές πληροφορίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν τη δική σας ορθή κρίση ή τη συμβουλή του γιατρού.


Γίνε μέλος της Κοινότητας Metropolitan Hospital Connect

connect

get updates