Τραυματισμοί στο μπάσκετ


Το μπάσκετ ή καλαθοσφαίριση πρωτοεμφανίστηκε στον κόσμο το 1891 από τον Dr. James Naismith, χρησιμοποιώντας μια μπάλα ποδοσφαίρου και δύο ψάθινα καλάθια για φρούτα. Το σημερινό άθλημα, με την υψηλή ταχύτητα, δεν παρουσιάζει καμία ομοιότητα με το αρχικό. Με τον γρήγορο ρυθμό του σημερινού μπάσκετ προκύπτουν και πολλές ευκαιρίες για τραυματισμούς. Εκτιμάται ότι πάνω από 1,6 εκατομμύρια τραυματισμοί σχετιζόμενοι με την καλαθοσφαίριση συμβαίνουν ετησίως.


Ποιοι τραυματισμοί είναι συχνότεροι στο μπάσκετ;
  • Τα διαστρέμματα ποδοκνημικής (στον αστράγαλο)
  • Οι κακώσεις δακτύλων του χεριού
  • Τραυματισμοί στα γόνατα
  • Εν τω βάθει αιματώματα
  • Οι εκδορές στο πρόσωπο
  • Τα κατάγματα στα κάτω άκρα.

Με ποιον τρόπο αντιμετωπίζονται οι τραυματισμοί στο μπάσκετ;

Διάστρεμμα ποδοκνημικής

Η αντιμετώπιση για το διάστρεμμα ποδοκνημικής περιλαμβάνει ανάπαυση, τοποθέτηση ψυχρού επιθέματος (πάγου), περίδεση, και ανύψωση του σκέλους. Εάν υπάρχει έντονος πόνος ή εάν ο πόνος εντοπίζεται σε συγκεκριμένα σημεία, απαιτείται εκτίμηση από γιατρό και πιθανά έλεγχος με ακτινογραφία. Ο πόνος και το οίδημα στο ίδιο το οστό ενδεχομένως να απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση. Ο τραυματισμός στον αστράγαλο σε ένα παιδί που είναι ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης θα μπορούσε να αποτελεί ένα απλό διάστρεμμα ή θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα τραυματισμού στους συζευκτικούς χόνδρους που βρίσκονται γύρω από τον αστράγαλο και θα πρέπει να εκτιμηθούν από γιατρό.

Κακώσεις δακτύλων του χεριού

Οι κακώσεις των δακτύλων προκύπτουν όταν η μπάλα προσκρούσει στην άκρη του δακτύλου και προκαλεί σημαντικό οίδημα σε μία άρθρωση. Η τοποθέτηση πάγου και η περίδεση με ταινία του δακτύλου μαζί με το διπλανό δάκτυλο μπορούν να παρέχουν ανακούφιση και να επιτρέψουν στον αθλητή να επιστρέψει στο παιχνίδι. Αν ο πόνος και το οίδημα εξακολουθούν να υφίστανται, συνιστάται η εκτίμηση από γιατρό ή προπονητή και μπορεί να χρειαστεί ακτινογραφία.

Τραυματισμοί στο γόνατο

Το μπάσκετ περιλαμβάνει πολλές κινήσεις με απότομο «σταμάτα-ξεκίνα» και κινήσεις αλλαγής κατεύθυνσης που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τους συνδέσμους και τον μηνίσκο του γόνατος. Ο τραυματισμός στον έσω πλάγιο σύνδεσμο είναι συνηθέστερος μετά από χτύπημα στο εξωτερικό του γόνατος και συχνά μπορεί να αντιμετωπιστεί με τοποθέτηση πάγου, εφαρμογή νάρθηκα και σταδιακή επαναφορά στη δραστηριότητα. Ο τραυματισμός στον πρόσθιο χιαστό είναι σοβαρότερος και μπορεί να συμβεί με την απότομη αλλαγή στην κατεύθυνση και κατά την προσγείωση από άλμα. Οι ρήξεις του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου παρατηρούνται συνήθως στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου και είναι απαραίτητη η αποκατάσταση της βλάβης με χειρουργική επέμβαση. Οι χειρουργικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται σήμερα για την αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου επιτρέπουν στον αθλητή να επιστρέψει στην αθλητική δραστηριότητα την επομένη αγωνιστική περίοδο.

Εν τω βάθει αιματώματα στους μηρούς

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει ανάπαυση, τοποθέτηση πάγου, περίδεση και ανύψωση του σκέλους με το πρόβλημα. Διατίθενται πλέον στην αγορά ειδικές περιδέσεις με προστατευτικά μαξιλαράκια στους μηρούς.

Εκδορές στο πρόσωπο

Ανάλογα με το πόσο βαθύς είναι ο τραυματισμός, το τραύμα ενδέχεται να απαιτεί χειρουργικά ράμματα ή αυτοκόλλητα ράμματα. Τα ψυχρά επιθέματα μπορεί να προσφέρουν ανακούφιση του πόνου και μείωση του οιδήματος. Οι παίκτες μπορούν να επιστρέψουν στο παιχνίδι αφότου έχει γίνει καθαρισμός της πληγής και έχει τοποθετηθεί επίθεμα.

Κατάγματα από καταπόνηση

Τα κατάγματα από καταπόνηση μπορούν να προκληθούν από την ταχεία αύξηση του επιπέδου δραστηριότητας ή προπόνησης, ή από την υπερβολική προπόνηση. Τα κατάγματα από καταπόνηση στο μπάσκετ παρατηρούνται κυρίως στα κάτω άκρα και στην κνήμη. Αφού γίνει η διάγνωση, συνιστάται μια περίοδος ακινησίας και βάδιση χωρίς φόρτιση. Επιτρέπεται η επιστροφή στην αγωνιστική δραστηριότητα μόλις το κάταγμα έχει πλήρως επουλωθεί και ο αθλητής δεν νιώθει πόνο.


Πώς μπορούν να αποφευχθούν οι τραυματισμοί στο μπάσκετ;
  • Υποβληθείτε σε κλινική εκτίμηση από γιατρό πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου και ακολουθείτε τις συστάσεις του θεράποντα γιατρού
  • Να ενυδατώνεστε επαρκώς -το να περιμένετε έως ότου να διψάσετε είναι συχνά πολύ αργά για να ενυδατωθείτε σωστά
  • Λάβετε υπόψη σας τις συνθήκες του περιβάλλοντος, ιδίως σε σχέση με τις πολύ ζεστές και τις υγρές καιρικές συνθήκες, ώστε να αποφύγετε την εξάντληση από τη θερμότητα
  • Διατηρηθείτε σε καλή φυσική κατάσταση - τα ποσοστά τραυματισμών είναι υψηλότερα σε αθλητές οι οποίοι δεν έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα
  • Μετά από ένα χρονικό διάστημα αδράνειας, μπείτε σταδιακά στην αγωνιστική δραστηριότητα μέσα από δραστηριότητες όπως αερόβια άσκηση, ασκήσεις ενδυνάμωσης και αντοχής και ασκήσεις για την ευκινησία και την ευελιξία
  • Αποφεύγετε τραυματισμούς από υπέρχρηση— το περισσότερο δεν είναι πάντοτε καλύτερο! Πολλοί αθλητίατροι πιστεύουν ότι είναι επωφελές να μένει κανείς εκτός τουλάχιστον μίας αγωνιστικής περιόδου κάθε χρόνο. Προσπαθήστε να αποφύγετε την πίεση που ασκείται σήμερα σε πολλούς νέους αθλητές να προπονούνται υπερβολικά. «Ακούστε» το σώμα σας και μειώστε τον χρόνο και την ένταση της προπόνησης αν προκύψει πόνος ή ενόχληση. Με τον τρόπο αυτό θα μειωθεί ο κίνδυνος τραυματισμού και θα αποφευχθεί η εξουθένωση (burn-out)
  • Μιλήστε με τον γυμναστή και/ή τον προπονητή σας σχετικά με ένα πρόγραμμα για την πρόληψη του τραυματισμού του πρόσθιου χιαστού και για την ενσωμάτωση αυτού του προγράμματος στην προθέρμανση της ομάδας
  • Ο αθλητής θα πρέπει να επιστρέψει στα γήπεδα μόνον αφού του έχει δοθεί άδεια από επαγγελματία της υγείας.

Το παρόν παρέχει μόνο γενικές πληροφορίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν τη δική σας ορθή κρίση ή τη συμβουλή του γιατρού. 


Γίνε μέλος της Κοινότητας Metropolitan Hospital Connect

connect

get updates