Τι πρέπει να ξέρετε για τις αλλεργίες


Τις τελευταίες δεκαετίες καταγράφεται παγκοσμίως ραγδαία αύξηση των αλλεργικών αντιδράσεων, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ποιότητα ζωής αρκετών ανθρώπων.  Υπολογίζεται ότι το 25-30% του πληθυσμού παγκόσμια υποφέρει από αλλεργίες. Αλλεργία χαρακτηρίζεται κάθε υπερβολική αντίδραση (υπερευαισθησία) του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού μας σε ουσίες οι οποίες υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν είναι επικίνδυνες ή βλαβερές για τον οργανισμό όπως, γύρη δένδρων και φυτών, πρωτεΐνες τροφίμων κλπ. Οι ουσίες αυτές μπορεί να εισέλθουν στο σώμα μέσω της εισπνοής, της κατάποσης, ή με την επαφή στο δέρμα, ονομάζονται αλλεργιογόνες και είναι αυτές που προκαλούν τις αντιδράσεις στον οργανισμό μας. Τα άτομα που είναι αλλεργικά σε κάποια ουσία αναπτύσσουν από το ανοσοποιητικό τους σύστημα την Ανοσοσφαιρίνη Τύπου Ε (IgE) η οποία βοηθά στην αλλεργική αντίδραση με όλες τις αλλεργιογόνες ουσίες.  Αλλεργιογόνα μπορεί να είναι τα φάρμακα, οι τροφές, τα έντομα, τα κατοικίδια, η μούχλα, η γύρη από φυτά και δέντρα, η σκόνη.

Τα συμπτώματα των αλλεργιών ποικίλουν και μπορεί να περιλαμβάνουν αναπνευστικά προβλήματα (βήχα, δύσπνοια), δακρύρροια, κάψιμο ή κνησμό στα μάτια, επιπεφυκίτιδα (κόκκινα, πρησμένα μάτια), βήχα, κνίδωση, κνησμό ρινός, στόματος, λαιμού, δέρματος ή άλλης περιοχής, ρινόρροια, δερματικά εξανθήματα, συριγμό.

Στην Κοινότητά μας μπορείτε να λάβετε πληροφορίες σχετικά με το άσθμα και τις αλλεργίες μέσα από τα προγραμματισμένα εκπαιδευτικά μας προγράμματα, να συμμετέχετε ενεργά στα webinars με τους εξειδικευμένους γιατρούς του Metropolitan Hospital και να στηρίξετε την προσπάθειά μας για σωστή ενημέρωση και πρόληψη μέσω των social media στα προγράμματα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του Metropolitan Connect.


Τύποι Αλλεργιών

Φαρμακευτική αλλεργία

Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις στα φάρμακα είναι πολύ συχνές. Ωστόσο, μόνο περίπου 5% έως 10% αυτών των αντιδράσεων οφείλεται σε πραγματική αλλεργία στο φάρμακο ή σε κάποιο έκδοχο του. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για κάποια άλλη απλή παρενέργεια και ο ασθενής μπορεί να ξαναλάβει αν χρειαστεί αυτό το φάρμακο. Μια αλλεργική αντίδραση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά σε μια αβλαβή ουσία, στην περίπτωση αυτή ένα φάρμακο, το οποίο προκαλεί αλλεργική αντίδραση. Ορισμένα φάρμακα είναι περισσότερο πιθανό να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις. Τα πιο συνηθισμένα είναι:

  • Αντιβιοτικά, όπως η πενικιλίνη
  • Η ασπιρίνη και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη
  • Τα εντιεπιληπτικά φάρμακα
  • Τα μονοκλωνικά αντισώματα
  • Τα χημειοθεραπευτικά 

Συμπτώματα

Σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί εάν η αντίδραση οφείλεται στο φάρμακο ή σε κάτι άλλο. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συμπτώματά μπορεί να εμφανίζονται και σε άλλα νοσήματα. Τα συχνότερα συμπτώματα που προκαλεί μια αλλεργία σε φάρμακο είναι:

  • Δερματικά εξανθήματα
  • Φαγούρα
  • Αναπνευστικά προβλήματα
  • Οίδημα στο πρόσωπο
  • Αναφυλαξία είναι μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση που τυπικά περιλαμβάνει περισσότερα από ένα σύστημα του σώματος. Συχνά χαρακτηρίζεται από, οίδημα, κνίδωση, χαμηλή αρτηριακή πίεση, και στις σοβαρές περιπτώσεις, σοκ, το οποίο χρειάζεται άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

Διάγνωση

Για τη διάγνωση της αλλεργίας σας σε κάποιο φάρμακο ο αλλεργιολόγος σας θα πρέπει να γνωρίζει:

  • Πότε ξεκίνησαν τα συμπτώματά
  • Περιγραφή των συμπτωμάτων σας
  • Πόσο διήρκεσαν τα συμπτώματα
  • Οποιαδήποτε άλλα φάρμακα που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας

Τροφική αλλεργία

Τροφική αλλεργία είναι η ξαφνική και μη κανονική ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού εναντίον ενός τμήματος μιας τροφής (πρωτεϊνη), η οποία αποτελεί το αλλεργιογόνο.  Από τη στιγμή που το ανοσολογικό σύστημα χαρακτηρίσει μια συγκεκριμένη τροφή ότι είναι "επικίνδυνη" για τον οργανισμό, παράγει ειδικά αντισώματα ώστε να την εξουδετερώσει.  Οποιοσδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του μπορεί να γίνει αλλεργικός σε κάποια τροφή.  Το 30% των ενηλίκων πιστεύει ότι πάσχει από τροφική αλλεργία σε κάποιο τρόφιμο, όμως, οι περιπτώσεις πραγματικής τροφικής αλλεργίας εμφανίζονται σε λιγότερο από το 2% του πληθυσμού. Στα παιδιά, το 5% πάσχει από τροφική αλλεργία και οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται νωρίς και συνήθως υποχωρούν μετά από λίγα χρόνια. 

Τροφική αλλεργία μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε τροφή, αλλά οι περισσότερες αλλεργικές αντιδράσεις προκαλούνται από:

  • Γάλα 
  • Αυγό
  • Σόγια
  • Σιτηρά 
  • Φιστίκια
  • Ψάρι και μαλακά όστρακια
  • Καρύδια

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της τροφικής αλλεργίας συνήθως εμφανίζονται μέσα σε λεπτά ή λίγες ώρες μετά τη λήψη της τροφής και δεν είναι τα ίδια σε όλους ανθρώπους. Το ίδιο τρόφιμο μπορεί να προκαλέσει εντελώς διαφορετικό τύπο και βαρύτητα συμπτωμάτων σε διαφορετικούς ανθρώπους. Τα συνηθέστερα συμπτώματα που προκαλεί μια τροφική αλλεργία είναι φαγούρα, εξανθήματα στο δέρμα, κόκκινα μάτια, βήχας και καταρροή. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να εκδηλωθούν: οίδημα στα χείλη, τη γλώσσα ή τον λαιμό, πονοκέφαλοι, έντονος πόνος στην κοιλιά, εμετοί, διάρροια, δύσπνοια, ζαλάδα, πτώση της πίεσης, ακόμη και αναφυλακτικό σοκ, το οποίο χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση με ενέσιμη αδρεναλίνη. Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι όσο πιο γρήγορα μετά την κατανάλωση της τροφής παρουσιαστούν τα συμπτώματα, τόσο πιο βαριά και επικίνδυνη είναι η αντίδραση.  Θα πρέπει να αναφερθεί ότι όσοι αντιδρούν σε κάποια τροφή δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα και αλλεργικοί,  μπορεί να έχουν πρόβλημα δυσανεξίας.  Στην τροφική δυσανεξία ο οργανισμός αντιδρά αρνητικά σε ορισμένες τροφές, ωστόσο η αντίδραση δεν σχετίζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα. Μπορεί να οφείλεται είτε σε κάποια συστατικά τροφίμων είτε σε κάποια δυσλειτουργία του οργανισμού π.χ. να αδυνατεί να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά κάποιων τροφών. Το γάλα και η λακτόζη, η γλουτένη των σιτηρών, τα συντηρητικά και τα πρόσθετα είναι τα συχνότερα συστατικά που προκαλούν τροφικές δυσανεξίες. 

Διάγνωση

Για τη διάγνωση της αλλεργίας σε κάποια τροφή πραγματοποιείται λεπτομερής λήψη του ιστορικού, δερματικές δοκιμασίες και ειδικές εξετάσεις αίματος (RAST) που θα βοηθήσουν στην εξακρίβωση του αιτίου, αλλά και άλλων τροφών, συγγενών με αυτό που θα πρέπει να αποφεύγει ο ασθενής, καθώς και δοκιμασία πρόκλησης σε επιλεγμένες περιπτώσεις και υποχρεωτικά σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Τα βασικότερα μέτρα στην αντιμετώπιση της τροφικής αλλεργίας είναι η έγκαιρη εντόπιση και εξακρίβωση του αλλεργιογόνου και η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΦΥΓΗ του.  Ωστόσο, οι ήπιες αντιδράσεις αντιμετωπίζονται με αντισταμινικά και κορτιζονούχα φάρμακα ενώ σε περίπτωση αναφυλακτικού σοκ το φάρμακο εκλογής είναι η αδρεναλίνη.


Αλλεργία στα υμενόπτερα

Η αλλεργία στα υμενόπτερα (μέλισσα και σφήκα) αποτελεί μια από τις σοβαρότερες μορφές αλλεργίας λόγω της δυνητικά θανατηφόρου έκβασής της και οφείλεται στο δηλητήριο των εντόμων αυτών, που απελευθερώνεται στο δέρμα του "θύματος" μετά από κάθε τσίμπημα. Μετά το τσίμπημα προκαλείται η ευαισθητοποίηση, δηλαδή η δημιουργία αντισωμάτων από τον οργανισμό εναντίον του δηλητηρίου. Την επόμενη φορά που θα συμβεί τσίμπημα υμενοπτερου, τα αντισώματα θα ενωθούν με το δηλητήριο και θα προκαλέσουν αλλεργία.  Κάθε ασθενής με οποιασδήποτε βαρύτητας αντίδραση μετά από τσίμπημα υμενοπτέρου πρέπει να εξετασθεί από ειδικό αλλεργιολόγο, ο οποίος, αφού διευκρινίσει το είδος του υπεύθυνου εντόμου, θα αποφασίσει αν ο ασθενής είναι κατάλληλος για θεραπεία απευαισθητοποίησης (ανοσοθεραπεία).

Συμπτώματα

Είδη αντιδράσεων μετά από τσίμπημα υμενοπτέρου

  • Αναμενόμενη τοπική αντίδραση: περιλαμβάνει πόνο, ερυθρότητα και οίδημα (πρήξιμο) στο σημείο νυγμού. Συνήθως υποχωρεί εντός 24 ωρών.
  • Μεγάλη τοπική αντίδραση: περιλαμβάνει πόνο και ερυθρότητα όπως και η αναμενόμενη αντίδραση, αλλά το οίδημα είναι μεγαλύτερο από 10 εκατοστά σε διάμετρο και διαρκεί περισσότερο από 24 ώρες. Ορισμένες φορές συνοδεύεται από πυρετό, ρίγη, κεφαλαλγία και διόγκωση των λεμφαδένων κοντά στο σημείο νυγμού.
  • Αναφυλακτική αντίδραση: Μπορεί να περιλαμβάνει διάφορους βαθμούς βαρύτητας αντίδρασης, από γενικευμένη κνίδωση (δηλαδή πετάλες ή καντήλες σε όλο το σώμα), μέχρι συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα (ναυτία, εμέτους, κοιλιακό άλγος, διάρροια), το αναπνευστικό (δύσπνοια, σφίξιμο στο στήθος) και το κυκλοφορικό σύστημα (πτώση αρτηριακής πίεσης και λιποθυμία) η συμμετοχή του οποίου αποτελεί τη βαρύτερη μορφή εκδήλωσης.
  • Τοξική αντίδραση: η αντίδραση αυτή οφείλεται στην τοξική δράση που έχει το δηλητήριο των υμενοπτέρων για τους ανθρώπινους ιστούς. Τέτοιες αντιδράσεις προκύπτουν μετά από νυγμό από πολύ μεγάλο αριθμό εντόμων (συνήθως άνω των 50 νυγμών) και είναι δοσοεξαρτώμενες (όσο περισσότερα τσιμπήματα, τόσο βαρύτερη η αντίδραση). Περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων οξεία νεφρική ανεπάρκεια, βλάβη του καρδιακού μυός και ηπατική βλάβη.
  • Ασυνήθιστες αντιδράσεις: πρόκειται για σπάνιες αντιδράσεις που περιλαμβάνουν την αντίδραση τύπου ορονοσίας, αγγειίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα, αιμολυτική αναιμία κ.α.

Διάγνωση

Η διάγνωση της αλλεργίας στα υμενόπτερα γίνεται από ειδικό αλλεργιολόγο με βάση το ιστορικό της αντίδρασης, τις εξετάσεις αίματος για την ανίχνευση ειδικών αντισωμάτων έναντι δηλητηρίου υμενοπτέρων και τις δερματικές δοκιμασίες.  Η ανοσοθεραπεία στα υμενόπτερα είναι μια θεραπεία ασφαλής, αρκεί να γίνεται από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό και σε χώρους με τον κατάλληλο εξοπλισμό για την αντιμετώπιση πιθανών αλλεργικών αντιδράσεων. Η θεραπεία γίνεται με ανά τακτά χρονικά διαστήματα υποδόρια χορήγηση ειδικών εμβολίων που περιέχουν δηλητήριο μέλισσας ή σφήκας (ειδική ανοσοθεραπεία). Η θεραπεία ξεκινά με τη φάση αύξησης της δόσης και σύντομα περνάει στη φάση συντήρησης κατά την οποία χορηγείται μία δόση από το εμβόλιο κάθε μήνα για τον πρώτο χρόνο. Τον δεύτερο και τρίτο χρόνο το μεσοδιάστημα χορήγησης του εμβολίου μπορεί να αυξηθεί σε 6 εβδομάδες και 2 μήνες αντίστοιχα, ώστε η θεραπεία να είναι λιγότερο χρονοβόρα για τον ασθενή. Η συνολική διάρκεια είναι τουλάχιστον 5 έτη ή και περισσότερο ανάλογα με τη συνύπαρξη παραγόντων κινδύνου. Μετά από κάθε χορήγηση δόσης ο ασθενής τίθεται υπό παρακολούθηση για τουλάχιστον 1 ώρα, χρονικό διάστημα κατά το οποίο αναμένεται να εμφανιστεί κάποια παρενέργεια.


Αλλεργία στο λάτεξ

Πρόκειται για το γαλακτώδη χυμό του δέντρου Hevea brasiliensis που βρίσκεται στην Αφρική και τη Νοτιοανατολική Ασία.  Το  λάστιχο ή latex είναι συχνό και βρίσκεται σε προϊόντα καθημερινής χρήσης όπως μπαλόνια, γάντια οικιακής χρήσης, λάστιχα, προφυλακτικά και διαφράγματα, λαστιχένιες μπάλες, επιδέσμους και πολλά άλλα. Η επαφή ή ακόμη και η εισπνοή με αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση.  

Συμπτώματα

Οι συνηθέστερες αντιδράσεις είναι: 

  • Κνησμός και πρήξιμο στο σημείο επαφής του δέρματος
  • Κνησμός στη μύτη και καταρροή με φταρνίσματα
  • Κνησμός στα μάτια με δακρύρροια
  • Κνησμός και πρήξιμο στο στόμα, γλώσσα και φάρυγγα
  • Συριγμός στην αναπνοή (συμπτώματα άσθματος)
  • Συμπτώματα αναφυλακτικής αντίδρασης 

Διάγνωση 

Η διάγνωση γίνεται με τις ειδικές δερματικές δοκιμασίες από τον ειδικό αλλεργιολόγο και σπανιότερα με την ανίχνευση των ειδικών αντισωμάτων στο αίμα. Όσον αφορά την περίπτωση της δερματίτιδας εξ επαφής ενδέχεται να χρειαστεί δερματική δοκιμασία με την τοποθέτηση ειδικών αυτοκόλλητων με την ουσία (patch test).  Ασθενείς με αλλεργικές αντιδράσεις στο λάτεξ θα πρέπει να λαμβάνουν τυπική θεραπεία (ανάλογα με την σοβαρότητα) και να χρησιμοποιούν υλικά χωρίς λάτεξ.  Επιπλέον είναι κρίσιμο οι ασθενείς να έχουν την ένεση αδρεναλίνης πάντα μαζί τους και να γνωρίζουν να την χρησιμοποιούν.

Latex Cross-Reactive Foods

Ένα ποσοστό ασθενών με αλλεργία στο latex, μπορεί να εμφανίσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε κάποιες συγκεκριμένες τροφές. Αυτό συμβαίνει γιατί στο latex υπάρχουν κάποιες πρωτεΐνες που λέγονται χιτινάσες (Hev b 6.02 και 7, Hev b 8, 11 και 12) και περιέχονται επίσης σε αυτές τις τροφές.  Συγκεκριμένα οι τροφές αυτές λέγονται Latex Cross-Reactive Foods είναι:

  • αβοκάντο
  • μπανάνα
  • κάστανο
  • κίουι
  • μήλο
  • καρότο
  • σέλερι
  • παπάγια
  • πατάτες
  • ντομάτες
  • πεπόνια

Αλλεργία σε μύκητες 

Εάν έχετε παρατηρήσει ότι πάσχετε από συμπτώματα αλλεργίας κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου τότε είναι πολύ πιθανό να είστε αλλεργικοί στους σπόρους των μυκητών οι οποίοι είναι αερομεταφερόμενοι και ιδιαίτερα αλλεργιογόνοι. Ο σημαντικότερος παράγοντας ανάπτυξης μυκήτων ιδιαίτερα στο εσωτερικό περιβάλλον είναι το νερό. Όταν μια οργανική ουσία υγραίνεται, αναπτύσσονται μύκητες για το λόγο αυτό η διατήρηση του εσωτερικού του σπιτιού, στεγνού και της σχετικής υγρασίας σε επίπεδα κάτω του 50% είναι η ασφαλέστερη μέθοδος αποτροπής ανάπτυξης μυκήτων.  

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα στην αλλεργία μυκητών μούχλας είναι κοινά με τα συμπτώματα άλλων αλλεργιών όπως το φτέρνισμα, η φαγούρα, η καταρροή, το πρήξιμο, τα υγρά μάτια, η ρινίτιδα αλλά και συμπτώματα άσθματος.  Οι σπόροι της μούχλας ειδικότερα προκαλούν συμπτώματα του "πυρετού εκ χόρτου", αλλά και πυροδοτούν συχνά συμπτώματα άσθματος.  Τα συμπτώματα αυτά πολλές φορές μπορεί να εμφανιστούν άμεσα, αρκετές όμως είναι και οι περιπτώσεις που μπορεί να εμφανιστούν καθυστερημένα και να προκαλέσουν ρινική συμφόρηση αλλά και να επιδεινώσουν τα συμπτώματα άσθματος.  

Διάγνωση

Για να διαγνωστεί η αλλεργία σε μύκητα και στη μούχλα ο γιατρός σας θα πάρει πλήρες ιστορικό και θα προχωρήσει σε δερματική δοκιμασία ή σε κάποιες περιπτώσεις και σε ειδικές εξετάσεις αίματος (IgE).  H ενδεδειγμένη αντιμετώπιση της αλλεργίας της μούχλας είναι η πρόληψη, η αποφυγή δηλαδή της επαφής με σπόρους μυκήτων.  Ωστόσο, επειδή κάποιες φορές αυτό δεν είναι εφικτό η φαρμακευτική αγωγή που συνιστάται για ρινικά ή άλλα συμπτώματα είναι αντισταμινικά και στεροειδή. Αν πάσχετε από άσθμα τότε θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας για την αγωγή που θα πρέπει να ακολουθήσετε.


Αλλεργία στα κατοικίδια

Οι αλλεργίες στα κατοικίδια, ιδιάιτερα σε αυτά που έχουν πολύ τρίχωμα είναι πολύ συνηθισμένες και συχνές στους ανθρώπους που πάσχουν είτε από άλλες αλλεργίες είτε από άσθμα. Ειδικότερα, 3 στους 10 ανθρώπους που πάσχουν από κάποιον τύπο αλλεργίας παρουσιάζουν αλλεργικά συμπτώματα και στα κατοικίδια.  Χαρακτηριστικό είναι ότι η αλλεργία στις γάτες είναι συνηθέστερη της αλλεργίας στους σκύλους. 

Συμπτώματα

Η αλλεργική αντίδραση στα κατοικίδια περιλαμβάνει φαγούρα και πρήξιμο στα μάτια, μπουκωμένη μύτη ή ακόμα και δερματικό ερεθισμό. Εάν η ευαισθησία από το αλλεργιογόνο είναι μικρή τότε τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανιστούν καθόλου ή να εμφανιστούν μετά από ημέρες από την επαφή με το ζώο.  Ωστόσο, τα άτομα που παρουσιάζουν υπερευαισθησία μπορεί και έρθουν σε επαφή με κατοικίδιο μπορεί να αντιμετωπίσουν αναπνευστικά προβλήματα, βήχα και συριγμό μέσα σε 15-30 λεπτά.  Πολλές φορές τα συμπτώματα αυτά συνδυάζονται και με έντονο εξάνθημα στο πρόσωπο, στο λαιμό και στο στήθος.  Η επαφή ιδιαίτερα με γάτα μπορεί να πυροδοτήσει σοβαρή κρίση άσθματος.

Διάγνωση

Ο γιατρός σας θα διαγνώσει την αλλεργία αφού πάρει το πλήρες ιστορικό σας και περιγράψετε τα συμπτώματά σας. Στη συνέχεια θα προχωρήσει σε κλινική εξέταση και θα αποφασίσει εάν θα πραγματοποιηθεί δερματική δοκιμασία ή ειδική αιματολογική εξέταση για να διαπιστώσει εάν υπάρχει ευαισθησία στα κατοικίδια. Η αντιμετώπιση της συγκεκριμένης αλλεργίας είναι η αποφυγή επαφής με κατοικίδια.  Ωστόσο, δεν είναι καθόλου εύκολο όταν μάλιστα διαθέτετε οι ίδιοι κατοικίδια. Δημιουργείτε ένα κοινωνικό πρόβλημα ακόμη εάν θέλετε να επισκεφτείτε φιλικά ή συγγενικά σπίτια που φιλοξενούν κατοικίδια ή αν το παιδί σας είναι αλλεργικό και δεν μπορεί να παίξει σε φιλικά σπίτια που έχουν κατοικίδια.  Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να μιλήσετε στον γιατρό σας προκειμένου να συζητήσετε την πιθανότητα λήψης κάποιας φαρμακευτικής αγωγής πριν και μετά από την επαφή με κατοικίδια.


Αλλεργία στη γύρη

Η αλλεργία στη γύρη είναι μια από τις πιο συνηθισμένες εποχικές αλλεργίες.  Πολλοί γνωρίζουν την αλλεργία στη γύρη ως "πυρετό εκ χόρτου" ή ακόμη και ως εποχική αλλεργική ρινίτιδα. Η πιο κοινές αλλεργίες είναι στο γρασίδι και γενικά στα χόρτα, στο αγριόχορτο, στο βότανο αρτεμισία, στο χηνοπόδιο αλλά και ορισμένα είδη δένδρων παράγουν εξαιρετικά αλλεργιογόνα γύρη όπως η σημύδα, ο κέδρος και η βελανιδιά.

Συμπτώματα

Τα άτομα με αλλεργία στη γύρη αντιμετωπίζουν αλλεργικά συμπτώματα μόνο όταν τα επίπεδα γύρης στο περιβάλλον είναι αυξημένα.  Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Υγρή μύτη
  • Φτέρνισμα 
  • Μπουκωμένη μύτη
  • Φαγούρα στη μύτη, στα μάτια, στα αυτιά και στο στόμα
  • Υγρά και κόκκινα μάτια
  • Πρήξιμο γύρω από τα μάτια

Διάγνωση

Ο γιατρός σας για να διαγνώσει την αλλεργία στη γύρη θα κάνει δύο εξετάσεις.

  • Δερματική δοκιμασία (SPT)
  • Ειδική IgE Εξέταση αίματος

Συζητήστε με τον γιατρό σας μια φαρμακευτική αγωγή που θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματά της αλλεργίας σας.

  • Αντισταμινικά,  τα οποία θα ανακουφίσουν το φτέρνισμα και τη φαγούρα στα μάτια και στη μύτη καθώς επίσης και από την αλλεργική ρινίτιδα.
  • Αποσυμφορητικά, τα οποία θα σας ανακουφίσουν από τη ρινική συμφόρηση.
  • Ρινικά κορτικοστεροειδή, τα οποία θα αντιμετωπίσουν την αλλεργική ρινίτιδα και θα μειώσουν τις αλλεργικές αντιδράσεις.
  • Αναστολείς λευκοτριενίων, οι οποίοι αναστέλλουν τη δράση σημαντικών χημικών αγγελιοφόρων που εμπλέκονται στη δημιουργία αλλεργικών αντιδράσεων.
  • Cromolyn νατρίου, το οποίο είναι εισπνεόμενο και μπορεί να αντιμετωπίσει διάφορα συμπτώματα αλλεργίας όπως  της αλλεργικής ρινίτιδας.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συζητήσετε με τον γιατρό σας για να σας καθοδηγήσει για την φαρμακευτική αγωγή που θα πρέπει να ακολουθήσετε για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων σας.


Το παρόν παρέχει μόνο γενικές πληροφορίες οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστούν τη δική σας ορθή κρίση ή τη συμβουλή του γιατρού. 


Γίνε μέλος της Κοινότητας Metropolitan Hospital Connect

connect

get updates